Naar het Stedelijk Gym

Nieuwsgierig geworden?

Zo ziet een dag eruit!

Boekentips

Voor lettervreters en onderzoekers

Te hoog, te snel

We kunnen weer. We mogen weer. Er is perspectief!

De gemiddelde Griekse held had zijn schouders opgehaald bij dit soort uitspraken. Hoezo, we mogen weer? Een Griekse held mag altijd. In de mythologie zijn ze immers niet zo van de beperkende maatregelen. Mensen en goden doen er doorgaans gewoon wat ze willen. Een Gulden Vlies jatten? Tuurlijk. Een ritje wagen in de Zonnewagen? Ga ervoor. In de oudheid kan er heel veel, als je maar niet bang bent voor de consequenties (verbranding, verdrinking, broedermoord, etc.).

Toch zijn er wel wat verhalen over de inperking van vrijheid te vinden in het klassiek oeuvre. De leerling als moderne Prometheus misschien, vastgebonden aan een rots in de Hades (de laptop) en met een gier die iedere dag z’n lever eruit komt vreten (de docent?). Oké, die vergelijking werkt niet helemaal, maar wat dachten we van Daedalus en Icarus, vader en zoon, opgesloten op Kreta en met geen andere mogelijkheid om te ontsnappen dan met zelf gefabriceerde vleugels?

Er valt wel wat te zeggen voor de actualiteit van dit verhaal, juist nu we steeds meer versoepelen, steeds meer loslaten. Daedalus moet ook loslaten. Hij kan zijn zoon, de archetypische jonge (of: De Jonge?) wel instructies geven, maar het uiteindelijke vliegwerk moet de jongen zelf doen. De uitvinder, met zijn baard en wetenschappelijke kennis net een bekende viroloog, kan vervolgens slechts met lede ogen toezien of De Jonge de goede koers vindt, tussen te laag (je vleugels worden nat / de samenleving komt in opstand) en te hoog (je vleugels vatten vlam / de R gaat omhoog). Want ja, wie te snel te veel wil, die valt heel hard.

Kunnen we dan geen positieve draai geven aan het te snel versoepelen met alle gevolgen vandien? Tja, toen Icarus neerstortte werd er wel een eiland naar hem vernoemd, daar waar zijn lichaam levenloos landde…

Dan toch liever de R onder de 1.

Wouter van Gorp